Mostrando entradas con la etiqueta tic. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta tic. Mostrar todas las entradas

lunes, 8 de marzo de 2010

Proyecto Abalar de la Xunta de Galicia

La xunta de galicia, aunque con algo de retraso, parece que el año que viene -salvo nuevo cambio de opinión- concretará el proyecto de entrega de ordenadores a los alumnos, integrándolo dentro de un proceso de nombre "Abalar" que incluye la gestión de contenidos y recursos TIC para los centros. Os copio el texto que ellos aportan en la página web, ya veremos si es cierto lo que proponen:



O proxecto ABALAR convertirá o vindeiro curso máis de 200 colexios e institutos en centros educativos dixitais
Arredor de 14.500 rapaces de primaria e secundaria disporán de cadanseu ordenador ultraportátil
O proxecto investirá na súa primeira fase máis de 12 millóns de euros en dotación de recursos, formación e ferramentas para a integración das TIC no ensino
As familias, e todos os membros da comunidade educativa, participarán activamente nesta modificación do sistema ensinanza-aprendizaxe
ABALAR contará cun portal web no que se dará resposta ao alumnado con necesidades educativas específicas
Ven, 05/03/2010 - 13:20
O conselleiro de Educación durante a presentación do proxecto Abalar

O conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad; a secretaria xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica, Mar Pereira; o director xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, Jose Luís Mira Lema; e o subdirector xeral de Sistemas Informáticos de Educación, Carlos Vázquez Mariño; presentaron esta mañá o Proxecto ABALAR, que substancia a estratexia para a integración plena das TIC na práctica educativa en Galicia, como unha das áreas prioritarias de intervención da Consellería. Plantexado como un dos programas máis ambiciosos do Goberno galego nesta lexislatura, ABALAR suporá un cambio no modelo de ensinanza-aprendizaxe, coa conversión dos colexios e institutos galegos en Centros Educativos Dixitais (CED).

Arredor de 14.500 alumnos e alumnas de educación primaria e secundaria obrigatoria poderán mellorar as súas competencias dixitais desde o curso 2010/2011 grazas á implantación nos centros educativos galegos deste proxecto, que busca ademais a participación activa de todos os membros da comunidade educativa, incluídas as familias.

A Consellería de Educación, en colaboración coa Secretaría Xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica da Xunta inviste máis de 8 millóns de euros para integrar as Tecnoloxías da Información e da Comunicación (TIC) en todos os ámbitos do ensino, mediante accións que permitan dotar de equipamento e infraestruturas aos centros, de contidos, ferramentas dixitais, así como formación aos membros da comunidade escolar. “De feito, en 2009 investíronse 1,1 millóns de euros en mellorar as infraestruturas eléctricas e de datos en 138 centros educativos, entre eles o 100% dos CPI e unha elevada porcentaxe dos IES, para que podan participar no proxecto coas garantías técnicas necesarias”, explicou Xesús Vázquez Abad.

O proxecto ABALAR integrará os recursos actuais dun xeito organizado, eficiente e lóxico, aproveitando ademais os recursos que o Ministerio de Educación propón ás Comunidades Autónomas no marco do Proyecto Escuela 2.0, que achega arredor de 4,3 millóns de euros, co fin de acadar o seu obxectivo no menor tempo posible. Esta aportación sumada aos máis de 8 millóns de inversión da Xunta, permiten que a primeira fase do proxecto conte cun orzamento de máis de 12 millóns de euros.

Tal e como explicou o conselleiro de Educación, o proxecto, que estenderá a súa actuación ata 2013, dotará xa neste primeiro ano de equipamentos e dispositivos informáticos a máis de 700 aulas, distribuídas en máis de 200 instalacións educativas de Galicia. Ao longo desta lexislatura, ABALAR aspira a achegar as TIC a máis de 1000 centros educativos e 87.000 alumnos. “O obxectivo que se persegue é o cambio do modelo educativo galego, mellorando a súa eficiencia, eficacia e modernización”, destacou Vázquez Abad.
Integración das TIC

A secretaria xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica destacou que a integración das TIC en todos os ámbitos da sociedade é un obxectivo prioritario para a Xunta de Galicia. Neste sentido, lembrou que o Proxecto Abalar se enmarca na iniciativa “eGoberno 2013”, que busca a implantación dun novo modelo de prestación de servizos públicos, facendo especial fincapé nos que acumulan un maior atraso tecnolóxico e que implican unha gran repercusión social. A educación, a sanidade ou a xustiza son, segundo recoñeceu, os eidos principais nos que se está a desenvolver este novo modelo, en colaboración coas entidades locais e o sector empresarial.

Mar Pereira indicou que a integración das TIC na práctica educativa non “consiste unicamente en dotar de infraestruturas tecnolóxicas ou equipar as aulas con ordenadores e encerados dixitais”. A secretaria xeral explicou que posta en marcha do proxecto Abalar implica substituír o concepto de "Centro Educativo" polo de "Centro Educativo Dixital", como aquel que posúe os recursos humanos e pedagóxicos, o nivel de conectividade e as infraestruturas de soporte suficientes como para permitir o uso dos dispositivos informáticos na actividade docente e de aprendizaxe.

Neste sentido, Mar Pereira quixo recalcar que o achegamento das novas tecnoloxías ao eido educativo debe ir acompañado de plans que permitan aos profesores adquirir a capacitación pedagóxica suficiente e contar con materiais didácticos axeitados aos proxectos educativos. Destacou que a renovación tecnolóxica implica que os soportes tradicionais irán sendo substituídos por outros soportes máis interactivos que utilicen toda a potencialidade das TIC para a aprendizaxe. Deste xeito, sinalou, se abre un “novo escenario de colaboración e oportunidade para os editores e para o sector tecnolóxico galego, que da man deben deseñar solucións para este novo contexto dixital”. Outro aspecto importante deste proceso é, segundo a secretaria xeral, que non implica unicamente a profesores e alumnos senón que se estende a todos os participantes da comunidade educativa (centros, familias, editores de contidos, provedores de tecnoloxía, administración...)

Para a responsable de Innovación Tecnolóxica o proxecto Abalar representa un esforzo conxunto para a integración das TIC na educación e foi concibido como un piar fundamental para a modernización de Galicia, permitindo reducir a histórica fenda dixital e mellorar o benestar da cidadanía.
Implicación de todos os axentes

A conversión de colexios e institutos en Centros Educativos Dixitais esixe a adopción e integración das TIC en todos os ámbitos do proceso educativo, a través do fomento da Cultura Dixital, e coa implicación das familias e de toda a comunidade educativa. Para favorecer esta participación, o proxecto disporá dun portal web propio, ‘espazoABALAR’, que será o referente dos servizos educativos en Galicia para toda a comunidade –profesorado, alumnado, familias, AMPAS...-.

ABALAR concibe ás familias como actores fundamentais na innovación da metodoloxía educativa, que deben estar plenamente implicados nas actividades de estudo e seguimento da aprendizaxe dos fillos. Neste sentido, o portal proporcionará aos pais e nais información directa do absentismo e seguimento académico dos fillos, grazas a un procedemento de comunicación directa e multicanle cos profesores e titores. Ademais, a web facilitará a xestión telemática de todos os trámites relacionados coa educación.

Desde a perspectiva do alumnado, ‘espazo ABALAR’ permitirá nun futuro novos mecanismos para traballar con estudantes que requiran unha atención especial e diferenciada. Deste xeito, posibilitará a educación a distancia, facilitando o acceso ao ensino a enfermos de longa duración hospitalizados ou nas súas vivendas, persoas con mobilidade reducida, e estudantes con necesidades específicas. Ademais, permitirá un amplo seguimento académico, e a interacción co profesor ou a dirección do seu centro, o que se traduce nun claro fomento da actitude colaborativa.

No tocante ao profesorado, a web terá un 'Caderno do profesor', no que se proporcionarán as ferramentas necesarias para o desenvolvemento das actividades diarias de seguimento e control do traballo docente. Este instrumento vai incorporar ferramentas para o control da asistencia, o diario de clases, as tarefas e traballos asignados aos alumnos, medidas correctoras, e o seguimento da programación.

A súa participación no proxecto vai quedar tamén favorecida polo 'Repositorio de Contidos Educativos Dixitais'. Trátase dunha ferramenta que permitirá a xestión, difusión e emprego dos recursos educativos desenvolvidos pola comunidade educativa de Galicia para integrar as TIC, e onde se agregarán outros de diferente procedencia (repositorios doutras Comunidades Autónomas, Ministerio ou mesmo internacionais). Isto significa, dunha banda fomentar a colaboración entre a comunidade docente, aproveitando ademais as mellores prácticas desenvolvidas nos centros máis avanzados; e doutra poñer en valor o seu traballo, como actores fundamentais do cambio educativo.
Infraestruturas, recursos e ferramentas

No eido tecnolóxico, organizaranse os recursos existentes, garantindo ademais a dotación e mantemento da infraestrutura TIC para todos os centros educativos. Deste xeito, a adhesión ao proxecto reportará aos centros vantaxes como a mellora da súa conectividade a internet, e dotación de equipamento tecnolóxico, de tal forma que cada aula dos cursos suxeitos ao programa disporá dun encerado dixital, un canón proxector, un ordenador para o profesor, e un ultraportátil para cada alumno e alumna.

A Consellería de Educación é consciente de que, para ter unha verdadeira funcionalidade, os dispositivos tecnolóxicos precisan do apoio do eido docente. Para mellorar a capacitación do profesorado, ABALAR deseña un plan de formación específico –con actividades presenciais e a distancia- para habilitalo no uso das TIC na práctica docente. Ademais, proporcionaránselles contidos e recursos educativos dixitais que faciliten o desenvolvemento de novos modelos pedagóxicos, fomentando a produción e o intercambio de contidos propios entre os docentes galegos.

Neste proceso vai ser unha peza fundamental o repositorio de contidos educativos de Galicia, no que se poderá acceder a recursos dixitais adaptados aos contidos curriculares homologados, que poidan ser empregados na aula coa tecnoloxía despregada e cos coñecementos adquiridos no plan de formación.
Información aos centros

A Dirección Xeral de Educación, FP e Innovación Educativa xa se ten posto en contacto con todos os centros públicos que imparten 5º, 6º de Primaria, 1º e 2º da ESO, solicitándolles información sobre a súa situación tecnolóxica e de desenvolvemento de proxectos relacionados coas TIC. Tamén se contactou coas asociacións de centros concertados, que mostraron o seu interese en participar no proxecto, e aportaron información dos seus centros.

A partires da análise desta información, Educación seleccionará que centros van participar na primeira fase do proxecto, que se vai desenvolver durante o curso 2010-2011, sempre considerando os criterios técnicos -dispoñer de infraestruturas e conectividade axeitada-, organizativos e de implicación do profesorado do centro no proxecto.

Na carta enviada aos centros, a Dirección Xeral de Educación, dáballes a coñecer as vantaxes da adhesión ao proxecto, tanto desde o punto de vista da dotación de infraestruturas e equipamento tecnolóxico, como da innovación da metodoloxía educativa; incluíndo tamén información sobre os eixos de actuación de ABALAR.
Unha aposta de futuro

Baseado sobre accións planificadas no ámbito da tecnoloxía, da metodoloxía educativa, e da capacitación dos docentes, a meta final que persegue ABALAR é un cambio integral no modelo educativo, de tal forma que se pase do uso dunha aula específica de informática a que esta sexa parte diaria da actividade en todas as aulas. Do mesmo modo, o profesor xa non ensinará informática, senón que a empregará para impartir docencia.

O proxecto prevé distribuír as súas actuacións entre 2010 e 2013. Durante este período, está previsto que se beneficien da modernización do ensino uns 87.000 alumnos de 1.000 centros educativos, ademais de 15.000 docentes, que recibirán formación específica para o uso das TIC na súa práctica diaria.




lunes, 21 de septiembre de 2009

El origen de internet

El verdadero origen de Internet

Este artículo fue publicado originalmente el 1 de diciembre de 1996 en el periódico El Ideal Gallego dentro de una serie de artículos de la primera edición de los premios de la AUI en la modalidad "Periodista que, durante 1996 más haya aportado más a la difusión sobre Internet y/o Infovía en prensa diaria". Yo, de hecho, lo he copiado de microsiervos

Más tarde se publicó como especial en la web de iWorld, la revista de Internet e IDG -donde ya no está disponible- y ligeramente retocado en el libro Ciencia y Tecnología en Iberoamérica editado por la OEI; también aparece en unos cuantos lugares a lo largo y ancho de Internet.

En cualquier caso, como durante los años transcurridos desde su publicación original he seguido oyendo y leyendo una y otra vez como se afirma de forma errónea que Internet nació como un proyecto militar estadounidense, hecho que a sus creadores les gustaría ver aclarado, me parece adecuado volver a publicarlo aquí de nuevo.

La idea de Taylor

Aunque se ha repetido hasta la saciedad que Internet tiene su origen en un proyecto militar estadounidense para crear una red de ordenadores que uniera los centros de investigación dedicados a labores de defensa en la década de los 60 en los Estados Unidos y que pudiera seguir funcionando a pesar de que alguno de sus nodos fuera destruido por un hipotético ataque nuclear, los creadores de ARPANET, la red precursora de Internet, no tenían nada parecido en mente y llevan años intentando terminar con esta percepción.

Internet surgió en realidad de la necesidad cada vez más acuciante de poner a disposición de los contratistas de la Oficina para las Tecnologías de Procesado de la Información (IPTO) más y más recursos informáticos. El objetivo de la IPTO era buscar mejores maneras de usar los ordenadores, yendo más allá de su uso inicial como grandes máquinas calculadoras, pero se enfrentaba al serio problema de que cada uno de los principales investigadores y laboratorios que trabajaban para ella parecían querer tener su propio ordenador, lo que no sólo provocaba una duplicación de esfuerzos dentro de la comunidad de investigadores, sino que además era muy caro; los ordenadores en aquella época eran cualquier cosa menos pequeños y baratos.


Robert Taylor, nombrado director de la IPTO en 1966, tuvo una brillante idea basada en las ideas propuestas por J. C. R. Licklider en un artículo llamado Man-Computer Symbiosis (aquí está en formato PDF junto con otro artículo de Licklider llamado The Computer as a Communication Device): ¿Por qué no conectar todos esos ordenadores entre si? Al construir una serie de enlaces electrónicos entre diferentes máquinas, los investigadores que estuvieran haciendo un trabajo similar en diferentes lugares del país podrían compartir recursos y resultados más facilmente y en lugar de gastar el dinero en media docena de caros ordenadores distribuidos por todo el país, la ARPA (Agencia para Proyectos de Investigación Avanzados, agencia de la que dependía la IPTO de Roberts; hoy en día se llama DARPA) podría concentrar sus recursos en un par de lugares instalando allí ordenadores muy potentes a los que todo el mundo tendría acceso mediante estos enlaces.

Con esta idea en mente Taylor se fue a ver a su jefe, Charles Herzfeld, el director de la ARPA, y tras exponer sus ideas le dijo que podrían montar una pequeña red experimental con cuatro nodos al principio y aumentarla hasta aproximadamente una docena para comprobar que la idea podía llevarse a la práctica.

El problema terminal

El Departamento de Defensa, del que a su vez depende la ARPA, era en aquel entonces el más grande comprador de ordenadores del mundo, pero dado que existían muy pocas posibilidades, tanto por las leyes existentes como por las necesidades técnicas a la hora de hacer la compra, de que todos los ordenadores se compraran al mismo fabricante, y dado que los ordenadores de cada fabricante funcionaban de forma distinta a las de los demás, una de las prioridades de este Departamento era la de encontrar una manera de estandarizar la forma de trabajar con todos estos ordenadores para optimizar su uso.

Si la red funciona, le dijo Taylor a Herzfeld, sería posible interconectar ordenadores de diferentes fabricantes, y el problema de escoger un fabricante u otro se vería disminuido, eliminando el problema terminal, que era como Taylor llamaba al tener que usar una terminal y procedimientos diferentes para acceder a cada tipo de ordenador; de hecho, una de las cosas que más frustrante le resultaba a Taylor, porque le parecía extremadamente ineficaz, era tener que tener tres terminales diferentes instalados en su despacho para acceder a otros tantos ordenadores, y que conectarse a cada uno requiriese un procedimiento distinto.

En sólo 20 minutos

A Herzfeld le encantó esa posibilidad, y probablemente esos argumentos hubieran bastado para convencerle, pero es que además otra de las ideas de Taylor era que la red podía ser resistente a fallos, de tal modo que si un ordenador de la red fallaba, los demás podrían seguir trabajando, lo que redundaría en una mayor disponibilidad de los limitados recursos disponibles.

Le preguntó a Taylor si sería difícil de hacer, a lo que éste contestó que no, que en realidad ya sabían como hacerlo. "Estupenda idea" dijo Herzfeld, y asígnó un millón de dólares al proyecto.

Se cuenta que Taylor debió batir un record de velocidad a la hora de conseguir dinero para su proyecto, pues aunque en aquel entonces se decía que por lo general sólo se necesitaba media hora para aconseguir financiación de la ARPA si se tenía una buena idea, él la consiguió en sólo veinte minutos, todo un récord por su parte y, sin duda, una de las inversiones más acertadas y rentables por parte de la ARPA en toda su historia.

El probable origen de la confusión

La idea de que ARPANET surgió como un proyecto militar para proteger la seguridad nacional frente a un ataque nuclear parece tener su origen en dos hechos muy concretos cuya importancia se ha ido exagerando con el tiempo y que han eclipsado las intenciones reales de sus creadores.

El primero de ellos es que ARPANET fue creada y puesta en marcha por una agencia del Departamento de Defensa de los Estados Unidos, aunque en aquella época la ARPA, fiel todavía al concepto original que llevó al presidente Eisenhower a su creación, se dedicaba a financiar investigaciones académicas de cualquier tipo con el objetivo de asegurarse de que los Estados Unidos no se quedaran atrás en el desarrollo tecnológico, independientemente de la posible aplicación militar de lo que se investigaba.

El otro factor que contribuyó a la creación de esta leyenda acerca del origen de ARPANET fue que sus creadores incorporaron en el diseño, con el objeto de hacerlo más resistente a posibles fallos de los ordenadores o de las líneas de comunicación que lo integraban, las ideas de Leonard Kleinrock acerca de conmutación de paquetes publicadas en su libro de 1964 titulado Communication Nets.

En esta área también trabajaban Paul Baran y Donald Davies, quienes llegaron independientemente a conclusiones similares a las de Kleinrock, lo que sirvió para confirmar lo acertado de la decisión del equipo de ARPANET de utilizar las ideas de Kleinrock cuando en 1968 se reunieron para comparar los resultados de las tres líneas de investigación.

El problema está en que Baran, un ingeniero eléctrico que trabajaba para la RAND Corporation, había estudiado estos temas motivado en efecto en gran medida por la gran tensión existente entre los Estados Unidos y la Unión Soviética en los años 60 y al temor que ésta conllevaba de que un ataque nuclear pudiera destruir las estructuras de comando y control del ejército, mientras que Davies, un científico británico que trabajaba en el National Physical Laboratory, había llegado a sus conclusiones en busca de una red de comunicaciones pública más rápida y flexible que las existentes, aspecto que interesaba bastante más a los creadores de ARPANET que la posibilidad de la red de sobrevivir a una guerra nuclear.

De hecho, en la entrada correspondiente al mes de marzo de 1964 de la cronología de Internet que mantiene Larry Roberts se puede leer:

First Paper on Secure Packetized Voice, Paul Baran, "On Distributed Communications Networks", IEEE Transactions on Systems. It is from this paper that the rumor was started that the Internet was created by the military to withstand nuclear war. This is totally false. Even though this Rand work was based on this premise, the ARPANET and the Internet stemmed from the MIT work of Licklider, Kleinrock and Roberts, and had no relation to Baran's work.

Desafortunadamente, la idea de la destrucción nuclear vende más, y es la que se sigue perpetuado a pesar de todos los esfuerzos de Taylor, Kleinrock y compañía.


Ellos crearon Internet

En 1994, para conmemorar los 25 años transcurridos desde la creación de ARPANET la empresa Bolt Beranek and Newman, a la que la ARPA contrató para poner en marcha esta red, reunió en su sede de Boston a la mayoría de los que formaron parte del grupo que puso todo en marcha.

Foto © Clark Quinn, Boston, Massachusetts
Estos son: De izquierda a derecha, primera fila: Bob Taylor (1), Vint Cerf (2), Frank Heart (3); segunda fila: Larry Roberts (4), Len Kleinrock (5), Bob Kahn (6); tercera fila: Wes Clark (7), Doug Engelbart (8), Barry Wessler (9); cuarta fila: Dave Walden (10), Severo Ornstein (11), Truett Thach (12), Roger Scantlebury (13), Charlie Herzfeld (14); quinta fila: Ben Barker (15), Jon Postel (16), Steve Crocker (17); última fila: Bill Naylor (18), Roland Bryan (19); en esta página hay una breve reseña biográfica de cada uno de ellos.

Si te interesa saber más acerca del verdadero origen de Internet y del grupo de ingenieros e investigadores que la crearon, y el inglés no es problema, seguro que Where Wizards Stay Up Late: The Origins Of The Internet, de Katie Hafner y Matthew Lyon, no te decepciona.

(última actualización: Marzo de 2005)

Enlaces relacionados:

Wikipedia: Historia de Internet

Internet

sábado, 13 de septiembre de 2008

Dinamización de las TICS en los centros

Os copio un artículo sobre el tema sacado de: http://ticblog.wordpress.com/2008/09/12/regresando-as-orixes/

Regresando ás orixes

Non durou demasiado a emigración virtual. Comentaba nela que cando se desen condicións favorables para as TIC no meu centro, este blogue volvería ser o do coordinador TIC.

Non é que as condicións mellorasen demasiado, pero algo si.

O feito de que se anotasen para dinamización TIC 17 profesoras/es e que contemos con dúas sesións semanais dentro do horario lectivo para dinamizar as TIC representa unha mellora que, se ben noutras comunidades autónomas puidese parecer pouco significativa toda vez que aquí non se incrementaron os medios tecnolóxicos, a min resúltame suficiente como para regresar ás orixes e volver utilizar este blogue para coordinar as TIC no CPI.

Xa que tamén temos aberta a rede Ning, en modo privado, para o profesorado do centro serán dúas referencias fundamentais para coordinar e aprender todo o que poidamos.

O desexo de incorporar as TIC ao ensino é moi forte e agora somos máis profesoras e profesores con ese obxectivo.

Ademais, Román volve estar connosco.